عمومی
پیش فیلتر های کربن فعال در دستگاه های تصفیه آب شایع هستند. سطح بزرگ داخلی داخلی کربن فعال آن را جذب بسیار خوبی برای بسیاری از آلاینده ها در آب آشامیدنی می کند. منابع کربن فعال عمدتا ذغال سنگ (آنتراسیت، ذغال سنگ بتمنس، سنگ قیمتی)، پوسته نارگیل، ذغال سنگ و ذغال سنگ است.
اکثر مواد کربنات دارای تخلخل خاصی هستند و دارای سطح داخلی در محدوده 10 تا 15 مترمکعب بر گرم (m 2 / g) می باشند. فعال سازی کربن شامل یک فرایند است که در آن اکسیداسیون اتم های کربن توسط بخار با درجه حرارت بالا انجام می شود که سطح داخلی آن تا 1000-1200 متر مکعب بر گرم افزایش می یابد.
فرایند فعال سازی یک شبکه از دهانه های کوچک (سوراخ ها یا حفره ها) از قطر های مختلف روی سطح کربن ایجاد می کند که مسیر آب به سطح درونی داخلی گسترش یافته در اثر فعال شدن می شود. دیافراگم معمولا به صورت زیر دسته بندی می شوند:
Micropores <>
سوراخ میانی 4-500 نانومتر
سوراخ بزرگ> 500 نانومتر (معمولا 500 تا 2000 نانومتر)
Nm نانومتر است این یک میلیارد (10-9) متر است
جذب آلاینده ها در آب بر روی سطح کربن فعال ممکن است ناشی از هیدروفوبیت مولکول ها باشد. این ممکن است به دلیل وابستگی مولکول آلودگی به کربن باشد، یا ممکن است به دلیل هر دو باشد.
مواد هیدروفیبل بهتر از سطح کربن به ماده هیدروفیلی متصل می شوند. اکثر آلاینده های آلی در آب آشامیدنی ذاتا هیدروفوب هستند. آنها به سطح کربن غیر قطبی در منافذ پیوند دارند. کربن فعال، آلاینده های آلی را شامل می شود، از جمله بسیاری از ترکیبات آلی فرار، آفت کش ها و علف کش ها، و محصولات جانبی ضد عفونی مانند trihalomethanes.
