دفع روشی برای حذف جاذب برگشت پذیر با ایجاد شرایط مربوط به بار کم و وارد کردن مواد یا انرژی برای تضعیف یا از بین رفتن نیروی بین مولکول های جاذب و کربن فعال است.
1. دفع توسط بخار آب و گاز داغ
این روش برای دفع هیدروکربن های مولکولی کم و ترکیبات آلی معطر با نقطه جوش پایین مناسب است. آنتالپی بخار آب بالا است و به راحتی بدست می آید، مقرون به صرفه و ایمن است. با این حال، توانایی دفع مواد با نقطه جوش بالا ضعیف است، چرخه دفع طولانی است، و خوردگی سیستم آسان است و عملکرد مواد بالا است. محتوای آب مواد بازیافتی بالا است و کیفیت مواد بازیافتی تحت تأثیر دفع آلاینده هایی که به راحتی هیدرولیز می شوند (مانند هیدروکربن های هالوژنه) خواهد بود. پس از دفع بخار آب، سیستم جذب برای استفاده مجدد به مدت زمان زیادی نیاز دارد تا خنک و خشک شود و مشکل آلودگی ثانویه آب تغلیظ شده وجود دارد. در مقایسه با دفع بخار آب، میعانات دفع گاز داغ آلودگی ثانویه آب کمتری دارد، محتوای آب ماده آلی بازیافت شده کم است (برای مواد آلی محلول در آب سودمندتر است)، برای تصفیه بیشتر راحت است. بازیابی، بازسازی، خشک کردن، زمان خنک شدن کوتاه است، نیازهای کمتری به مواد دارد.
نقطه ضعف دفع گاز داغ این است که ظرفیت گرمایی گاز کم و مساحت مورد نیاز برای تبادل حرارت گاز نسبتاً زیاد است. اگر مستقیماً از هوای گرم برای دفع استفاده شود، ممکن است خطر خاصی وجود داشته باشد. علاوه بر این، وجود اکسیژن بر کیفیت مواد بازیافتی تأثیر می گذارد، بنابراین کنترل محتوای اکسیژن در گاز بازیافتی ضروری است که هزینه بازیافت را افزایش می دهد. برخی از محققان پیشرفت هایی را برای دفع گازهای داغ مطرح می کنند: در سال 2002، رایتر روشی را پیشنهاد کرد که بخار احیا شده و هوای آلوده به منظور بهبود راندمان دفع و افزایش عمر مفید کربن فعال جذب شود و به جای آن از هوای اطراف استفاده کرد. گاز تصفیه شده سنتی به عنوان گاز خشک کردن. فلینک از مخلوطی از هوا و گازهای بی اثر برای دفع حلقوی استفاده می کند.

2.جایگزینی حلال
روش با شستشوی معرف و بازسازی سیال فوق بحرانی نشان داده می شود. جاذب با تغییر غلظت اجزای جاذب واجذب می شود و سپس حلال با حرارت دادن حذف می شود تا جاذب بازسازی شود. روش شستشوی معرف برای دفع مواد آلی با غلظت بالا و نقطه جوش کم مناسب است، به طوری که جاذب با مواد شیمیایی مناسب واکنش داده و کربن فعال دوباره تولید می شود. هدفمندتر است، اغلب یک حلال فقط می تواند برخی از آلاینده ها را دفع کند، دامنه کاربرد باریک است. اما حلال های آلی مورد استفاده در این روش گران و برخی سمی هستند که آلودگی ثانویه را به همراه خواهند داشت. بازسازی کربن فعال کامل نیست، به راحتی می توان ریز منافذ کربن فعال را متصل کرد و عملکرد جذب کربن فعال پس از بازسازی چندگانه به طور قابل توجهی کاهش می یابد.
بازسازی سیال فوق بحرانی از سیال فوق بحرانی به عنوان حلال برای حل آلاینده های آلی جذب شده بر روی کربن فعال در سیال فوق بحرانی استفاده می کند و سپس از رابطه بین خواص سیال و دما و فشار برای جداسازی ماده آلی از سیال فوق بحرانی برای رسیدن به هدف بازسازی استفاده می کند. CO2 به طور کلی به عنوان عامل استخراج استفاده می شود. در سال 1979، مدلل برای اولین بار از CO2 فوق بحرانی برای بازسازی فنل از کربن فعال استفاده کرد. این روش هیچ تغییری در خواص فیزیکی و شیمیایی جاذب و ساختار اصلی کربن فعال در دمای عملیاتی پایین ایجاد نکرد. کربن فعال اساساً هیچ تلفاتی نداشت. و این راه آسان برای جمع آوری آلاینده ها، منجر به استفاده مجدد از مواد جذب شده است. این آلودگی ثانویه را قطع می کند، با دستیابی به عملیات مداوم، تجهیزات بازیافت منطقه کوچکی را با مصرف انرژی کمتر اشغال می کند. با این حال، آلاینده های آلی مورد مطالعه با این روش نسبتا کمی هستند، بنابراین اثبات کاربرد گسترده آن دشوار است.

3.دفع الکتروترمال
در سال 1970، فابوس و دوبوآ از رسانایی مواد جاذب برای اعمال جریان به جاذب پس از اشباع جذب استفاده کردند و از اثر ژول برای تولید گرما برای تامین انرژی برای دفع استفاده کردند. در حال حاضر دو راه برای تولید جریان وجود دارد: مستقیماً از الکترودها و غیر مستقیم از القای الکترومغناطیسی. در مقایسه با روش تجزیه و تحلیل دمای متغیر سنتی، روش دفع حرارتی الکتریکی میتواند سرعت جریان گاز احیاکننده را تا 10 درصد -20 درصد کاهش دهد، با راندمان بالا، مصرف انرژی کم و محدودیتهای کمتر در شیء تصفیه. با این حال، در هنگام گرمایش مستقیم، نقاط داغ وجود خواهد داشت که بر کنترل دمای بستر جذب تأثیر می گذارد و تقویت آن را دشوار می کند. علاوه بر این، آرایش الکترود، اتصال و عایق باید بیشتر مورد مطالعه قرار گیرد.
4. دفع مایکروویو
کربن فعال می تواند انرژی مایکروویو را برای دفع جاذب جذب کند. سرعت گرمایش مایکروویو سریع است، می توان آن را در 1/100-1/10 زمان روش معمولی کامل کرد و گرمایش یکنواخت است. این فقط اثر گرمایی بر روی مواد جذب کننده مایکروویو، مصرف کم انرژی، تجهیزات ساده، عملکرد، راندمان بازسازی بالا و کنترل آسان به صورت خودکار دارد. با این حال، به دلیل فرآیند بسته گرمایش مایکروویو، مواد دفعی را نمی توان به موقع حذف کرد، که تأثیر خاصی بر اثر بازسازی خواهد داشت. آنیا و همکاران از مایکروویو 2450 مگاهرتز و روش الکتروترمال سنتی برای بازسازی کربن فعال اشباع شده با فنل استفاده کرد و دریافت که مایکروویو می تواند زمان دفع را به طور قابل توجهی کوتاه کند و ظرفیت جذب کربن فعال کمتر است. نینگ پینگ و همکاران از تابش مایکروویو برای بازسازی گاز زائد تولوئن جذب شده با کربن فعال و متراکم کردن دفع استفاده کرد. نرخ بازیابی تولوئن به بیش از 60 درصد نزدیک به خلوص شیمیایی رسید. Wang Baoqing از دفع مایکروویو برای بازسازی کربن فعال بارگیری شده با اتانول استفاده کرد و نرخ دفع پس از 3-4 دقیقه به بیش از 90 درصد رسید.
5. بازسازی امواج اولتراسونیک
محققان مختلف توضیحات متفاوتی برای اصل دفع اولتراسونیک دارند: Yu, Bassler, Hamdaoui و همکاران. بر این باورند که میکرو جت با سرعت بالا ایجاد شده توسط سوراخ های صوتی و موج ضربه ای فشار بالا منجر به دفع جذب می شود، در حالی که بریت باخ و همکاران. اعتقاد بر این است که اثر حرارتی امواج اولتراسونیک باعث تسریع دفع جذب می شود. محققان چینی فکر میکنند که امواج اولتراسونیک با فازهای مختلف یا سایر موجهای اولتراسونیک در هنگام برخورد، نیروی فشردهسازی زیادی ایجاد میکند، زیرا موج برگشتی برای تشکیل «حباب حفرهای کوچک»، «نقطه ترکیدن حباب حفرهای زمانی که دما و فشار ناگهانی افزایش مییابد». ، می تواند انرژی را به ماده جذب منتقل کند، حرکت حرارتی آن را از سطح جاذب افزایش دهد. زیرا امواج اولتراسونیک فقط انرژی را به صورت محلی اعمال می کند، مصرف انرژی کم است، اتلاف کربن کم است و تجهیزات فرآیند ساده است. نتایج Hamdaoui نشان داد که موج اولتراسونیک می تواند به طور قابل توجهی سرعت دفع P-کلروبنزن ها را افزایش دهد.در محدوده 21 تا 800 کیلوهرتز، نرخ دفع با افزایش فرکانس افزایش می یابد و تا زمانی که موج اولتراسونیک به 38.3 برسد، پایداری کربن فعال تحت تأثیر قرار نگرفت. دبلیو





